Moestuin in het 'tWoudt

De Hofwoning - gelegen rechts van de Kerklaan - is de oudst bewoonde plaats van het kerkdorp Woudt, schatting ca. 1250. De eerste kaart waarop de boerderij...

De hovenier in vogelvlucht

Geschiedenis en informatie over de moestuin van de Hofwoning

De Hofwoning - gelegen rechts van de Kerklaan - is de oudst bewoonde plaats van het kerkdorp Woudt, schatting ca. 1250. De eerste kaart waarop de boerderij met de kerk is te zien is, is van Maerten Cornelisz., ca. 1535.

Uit de archieven zijn de bewoners van de Hofwoning bekend van ca. 1450 tot heden. Vele generaties Van der Burch, Dijcxhoorn, Van der Kooij en Van Woerden hebben de Hofwoning bewoond. De Woudtse boter, die ook op deze boerderij werd geproduceerd, was in de Middeleeuwen beroemd en werd zelfs geëxporteerd naar de Zuidelijke Nederlanden.

Sinds 2008 heeft de Hofwoning heeft alleen nog maar een woonfunctie. De laatste boer op de woning was Nicolaas van Woerden. In het dorp - halverwege de Kerklaan - is momenteel nog maar één boerderij in functie.

Na de kaart van 1535 is de Hofwoning met de moestuin op veel andere kaarten en afbeeldingen te zien, zoals op de kaart van Delfland van Kruikius uit 1712, een gravure uit ca. 1750 en het kadaster uit 1825, dat de moestuin expliciet vermeldt en laat zien. Het is zeker, dat er ruim 300 jaar op dezelfde plek groente is verbouwd voor de Hofwoning. Maar ook daarvoor zal een moestuin voor het voedsel hebben gezorgd voor de bewoners van deze boerderij, waaronder knechten en meiden. De boomgaard bevatte verschillende fruitbomen; enkele geriefbosjes leverde hout voor het fornuis en de haard.

De grond van de moestuin is zavelachtig en prettig bewerkbaar, bij nat weer wat plakkerig en bij droogte wat hard (dan moet er geschoffeld worden). Het exacte bouwjaar van de L-vormige muur is niet bekend. De muur dateert, gezien het gebruikte steenmateriaal, uit het midden van de achttiende eeuw. In de jaren negentig van de vorige eeuw is de muur gerestaureerd. De muur, die de koude noordoostenwind van de gewassen houdt, zorgt voor een prettig groeiklimaat.

Er wordt traditioneel ‘getuind’, maar elke bewoner drukt gewoonlijk zijn eigen stempel op de tuin. Vanuit het verleden is alleen de moerbei nog zichtbaar. Al het lei en klein fruit is betrekkelijk jong. De huidige bewoners hebben in 2012 een kruidentuin gemaakt met buxus; de buxus is vanwege de buxusmineermot inmiddels vervangen door lavandula. De padenstructuur is van de laatste 15 jaar en draagt het stempel van de huidige gebruikers.

Piet van der Eijk

Literatuur: ’t Woudt. De rijke geschiedenis van het kleinste dorp van Nederland, geschreven door Jacques Moerman in 2012.

Foto van de moestuin in de Historische moestuingids: Henk Groenendaal